Rig Veda Book 10: Hymn 96

पर ते महे विदथे शंसिषं हरी पर ते वन्वे वनुषोहर्यतं मदम | घर्तं न यो हरिभिश्चारु सेचत आ तवाविशन्तु हरिवर्पसं गिरः || हरिं हि योनिमभि ये समस्वरन हिन्वन्तो हरी दिव्यंयथा सदः | आ यं पर्णन्ति हरिभिर्न धेनव इन्द्रायशूषं हरिवन्तमर्चत || सो अस्य वज्रो हरितो य आयसो हरिर्निकामो हरिरागभस्त्योः | दयुम्नी सुशिप्रो हरिमन्युसायक इन्द्रे नि रूपाहरिता मिमिक्षिरे || दिवि न केतुरधि धायि हर्यतो विव्यचद वज्रो हरितो नरंह्या | तुददहिं हरिशिप्रो य आयसः सहस्रशोकाभवद धरिम्भरः || तवं-तवमहर्यथा उपस्तुतः पूर्वेभिरिन्द्र हरिकेशयज्वभिः | तवं हर्यसि तव विश्वमुक्थ्यमसामि राधोहरिजात हर्यतम || ता वज्रिणं मन्दिनं सतोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतोहर्यता हरी | पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्रायसोमा हरयो दधन्विरे || अरं कामाय हरयो दधन्विरे सथिराय हिन्वन हरयो हरीतुरा | अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामंहरिवन्तमानशे || हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपावर्धत | अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वादुरिता पारिषद धरी || सरुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणीदविध्वतः | पर यत कर्ते चमसे मर्म्र्जद धरी पीत्वामदस्य हयतस्याधसः || उत सम सद्म हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवानचिक्रदत | मही चिद धि धिषणाहर्यदोजसा बर्हद वयोदधिषे हर्यतश्चिदा || आ रोदसी हर्यमाणो महित्वा नव्यं-नव्यं हर्यसि मन्मनु परियम | पर पस्त्यमसुर हर्यतं गोराविष्क्र्धि हरयेसूर्याय || आ तवा हर्यन्तं परयुजो जनानां रथे वहन्तु हरिशिप्रमिन्द्र | पिबा यथा परतिभ्र्तस्य मध्वो हर्यन यज्ञंसधमादे दशोणिम ||

पिबा यथा परतिभ्र्तस्य मध्वो हर्यन यज्ञंसधमादे दशोणिम || अपाः पूर्वेषां हरिवः सुतानामथो इदं सवनंकेवलं ते | ममद्धि सोमं मधुमन्तमिन्द्र सत्रा वर्षञ्जठर आ वर्षस्व || pra te mahe vidathe śaṃsiṣaṃ harī pra te vanve vanuṣoharyataṃ madam | ghṛtaṃ na yo haribhiścāru secata ā tvāviśantu harivarpasaṃ ghiraḥ || hariṃ hi yonimabhi ye samasvaran hinvanto harī divyaṃyathā sadaḥ | ā yaṃ pṛṇanti haribhirna dhenava indrāyaśūṣaṃ harivantamarcata || so asya vajro harito ya āyaso harirnikāmo harirāghabhastyoḥ | dyumnī suśipro harimanyusāyaka indre ni rūpāharitā mimikṣire || divi na keturadhi dhāyi haryato vivyacad vajro harito naraṃhyā | tudadahiṃ hariśipro ya āyasaḥ sahasraśokāabhavad dharimbharaḥ || tvaṃ-tvamaharyathā upastutaḥ pūrvebhirindra harikeśayajvabhiḥ | tvaṃ haryasi tava viśvamukthyamasāmi rādhoharijāta haryatam || tā vajriṇaṃ mandinaṃ stomyaṃ mada indraṃ rathe vahatoharyatā harī | purūṇyasmai savanāni haryata indrāyasomā harayo dadhanvire || araṃ kāmāya harayo dadhanvire sthirāya hinvan harayo harīturā | arvadbhiryo haribhirjoṣamīyate so asya kāmaṃharivantamānaśe || hariśmaśārurharikeśa āyasasturaspeye yo haripāavardhata | arvadbhiryo haribhirvājinīvasurati viśvāduritā pāriṣad dharī || sruveva yasya hariṇī vipetatuḥ śipre vājāya hariṇīdavidhvataḥ | pra yat kṛte camase marmṛjad dharī pītvāmadasya hayatasyādhasaḥ || uta sma sadma haryatasya pastyoratyo na vājaṃ harivānacikradat | mahī cid dhi dhiṣaṇāharyadojasā bṛhad vayodadhiṣe haryataścidā ||

ā rodasī haryamāṇo mahitvā navyaṃ-navyaṃ haryasi manmanu priyam | pra pastyamasura haryataṃ ghorāviṣkṛdhi harayesūryāya || ā tvā haryantaṃ prayujo janānāṃ rathe vahantu hariśipramindra | pibā yathā pratibhṛtasya madhvo haryan yajñaṃsadhamāde daśoṇim || apāḥ pūrveṣāṃ harivaḥ sutānāmatho idaṃ savanaṃkevalaṃ te | mamaddhi somaṃ madhumantamindra satrā vṛṣañjaṭhara ā vṛṣasva ||