Rig Veda Book 10: Hymn 95

हये जाये मनसा तिष्ठ घोरे वचांसि मिश्राक्र्णवावहै नु | न नौ मन्त्रा अनुदितास एते मयस करन्परतरे चनाहन || किमेता वाचा कर्णवा तवाहं पराक्रमिषमुषसामग्रियेव | पुरूरवः पुनरस्तं परेहि दुरापना वातैवाहमस्मि || इषुर्न शरिय इषुधेरसना गोषाः शतसा न रंहिः | अवीरे करतौ वि दविद्युतन नोरा न मायुं चितयन्तधुनयः || सा वसु दधती शवशुराय वय उषो यदि वष्ट्यन्तिग्र्हात | अस्तं ननक्षे यस्मिञ्चाकन दिवा नक्तंश्नथिता वैतसेन || तरिः सम माह्नः शनथयो वैतसेनोत सम मे.अव्यत्यैप्र्णासि | पुरूरवो.अनु ते केतमायं राजा मे वीर तन्वस्तदासीः || या सुजूर्णिः शरेणिः सुम्नापिर्ह्रदेचक्षुर्न गरन्थिनीचरण्युः | ता अञ्जयो.अरुणयो न सस्रुः शरिये गावो नधेनवो.अनवन्त || समस्मिञ जायमान आसत गना उतेमवर्धन नद्यःस्वगूर्ताः | महे यत तवा पुरूरवो रणायावर्धयन्दस्युहत्याय देवाः || सचा यदासु जहतीष्वत्कममानुषीषु मानुषो निषेवे | अप सम मत तरसन्ती न भुज्युस्ता अत्रसन रथस्प्र्शोनाश्वाः || यदासु मर्तो अम्र्तासु निस्प्र्क सं कषोणीभिः करतुभिर्नप्र्ङकते | ता आतयो न तन्वः शुम्भत सवा अश्वासो नक्रीळयो दन्दशानाः || विद्युन न या पतन्ती दविद्योद भरन्ती मे अप्या काम्यानि | जनिष्टो अपो नर्यः सुजातः परोर्वशी तिरत दीर्घमायुः || जज्ञिष इत्था गोपीथ्याय हि दधाथ तत पुरूरवो मोजः | अशासं तवा विदुषी सस्मिन्नहन न म आश्र्णोःकिमभुग वदासि || कदा सूनुः पितरं जात इछाच्चक्रन नाश्रु वर्तयद्विजानन | को दम्पती समनसा वि यूयोदध यदग्निःश्वशुरेषु दीदयत || परति बरवाणि वर्तयते अश्रु चक्रन न करन्ददाध्येशिवायै | पर तत ते हिनवा यत ते अस्मे परेह्यस्तं नहिमूर मापः ||

पर तत ते हिनवा यत ते अस्मे परेह्यस्तं नहिमूर मापः || सुदेवो अद्य परपतेदनाव्र्त परावतं परमां गन्तवा उ | अधा शयीत निरतेरुपस्थे.अधैनं वर्का रभसासोद्युः || पुरूरवो मा मर्था मा पर पप्तो मा तवा वर्कासो अशिवास उक्षन | न वै सत्रैणानि सख्यानि सन्ति सालाव्र्काणांह्र्दयान्येता || यद विरूपाचरं मर्त्येष्ववसं रात्रीः शरदश्चतस्रः | घर्तस्य सतोकं सक्र्दह्न आश्नां तादेवेदन्तात्र्पाणा चरामि || अन्तरिक्षप्रां रजसो विमानीमुप शिक्षाम्युर्वशींवसिष्ठः | उप तवा रातिः सुक्र्तस्य तिष्ठान नि वर्तस्वह्र्दयं तप्यते मे || इति तवा देवा इम आहुरैळ यथेमेतद भवसिम्र्त्युबन्धुः | परजा ते देवान हविषा यजाति सवर्ग उ तवमपि मादयासे || haye jāye manasā tiṣṭha ghore vacāṃsi miśrākṛṇavāvahai nu | na nau mantrā anuditāsa ete mayas karanparatare canāhan || kimetā vācā kṛṇavā tavāhaṃ prākramiṣamuṣasāmaghriyeva | purūravaḥ punarastaṃ parehi durāpanā vātaivāhamasmi || iṣurna śriya iṣudherasanā ghoṣāḥ śatasā na raṃhiḥ | avīre kratau vi davidyutan norā na māyuṃ citayantadhunayaḥ || sā vasu dadhatī śvaśurāya vaya uṣo yadi vaṣṭyantighṛhāt | astaṃ nanakṣe yasmiñcākan divā naktaṃśnathitā vaitasena || triḥ sma māhnaḥ śnathayo vaitasenota sma me.avyatyaipṛṇāsi | purūravo.anu te ketamāyaṃ rājā me vīra tanvastadāsīḥ || yā sujūrṇiḥ śreṇiḥ sumnaāpirhradecakṣurna ghranthinīcaraṇyuḥ | tā añjayo.aruṇayo na sasruḥ śriye ghāvo nadhenavo.anavanta || samasmiñ jāyamāna āsata ghnā utemavardhan nadyaḥsvaghūrtāḥ | mahe yat tvā purūravo raṇāyāvardhayandasyuhatyāya devāḥ ||

sacā yadāsu jahatīṣvatkamamānuṣīṣu mānuṣo niṣeve | apa sma mat tarasantī na bhujyustā atrasan rathaspṛśonāśvāḥ || yadāsu marto amṛtāsu nispṛk saṃ kṣoṇībhiḥ kratubhirnapṛṅkte | tā ātayo na tanvaḥ śumbhata svā aśvāso nakrīḷayo dandaśānāḥ || vidyun na yā patantī davidyod bharantī me apyā kāmyāni | janiṣṭo apo naryaḥ sujātaḥ prorvaśī tirata dīrghamāyuḥ || jajñiṣa itthā ghopīthyāya hi dadhātha tat purūravo maojaḥ | aśāsaṃ tvā viduṣī sasminnahan na ma āśṛṇoḥkimabhugh vadāsi || kadā sūnuḥ pitaraṃ jāta ichāccakran nāśru vartayadvijānan | ko dampatī samanasā vi yūyodadha yadaghniḥśvaśureṣu dīdayat || prati bravāṇi vartayate aśru cakran na krandadādhyeśivāyai | pra tat te hinavā yat te asme parehyastaṃ nahimūra māpaḥ || sudevo adya prapatedanāvṛt parāvataṃ paramāṃ ghantavā u | adhā śayīta nirterupasthe.adhainaṃ vṛkā rabhasāsoadyuḥ || purūravo mā mṛthā mā pra papto mā tvā vṛkāso aśivāsa ukṣan | na vai straiṇāni sakhyāni santi sālāvṛkāṇāṃhṛdayānyetā || yad virūpācaraṃ martyeṣvavasaṃ rātrīḥ śaradaścatasraḥ | ghṛtasya stokaṃ sakṛdahna āśnāṃ tādevedantātṛpāṇā carāmi || antarikṣaprāṃ rajaso vimānīmupa śikṣāmyurvaśīṃvasiṣṭhaḥ | upa tvā rātiḥ sukṛtasya tiṣṭhān ni vartasvahṛdayaṃ tapyate me || iti tvā devā ima āhuraiḷa yathemetad bhavasimṛtyubandhuḥ | prajā te devān haviṣā yajāti svargha u tvamapi mādayāse ||