Rig Veda Book 10: Hymn 92

यज्ञस्य वो रथ्यं विश्पतिं विशां होतारमक्तोरतिथिं विभावसुम | शोचञ्छुष्कासु हरिणीषु जर्भुरद्व्र्षा केतुर्यजतो दयामशायत || इममञ्जस्पामुभये अक्र्ण्वत धर्माणमग्निं विदथस्यसाधनम | अक्तुं न यह्वमुषसः पुरोहितं तनूनपातमरुषस्य निंसते || बळ अस्य नीथा वि पणेश्च मन्महे वया अस्य परहुताासुरत्तवे | यदा घोरासो अम्र्तत्वमाशतादिज्जनस्यदैव्यस्य चर्किरन || रतस्य हि परसितिर्द्यौरुरु वयचो नमो मह्यरमतिःपनीयसी | इन्द्रो मित्रो वरुणः सं चिकित्रिरे.अथो भगःसविता पूतदक्षसः || पर रुद्रेण ययिना यन्ति सिन्धवस्तिरो महीमरमतिन्दधन्विरे | येभिः परिज्मा परियन्नुरु जरयो वि रोरुवज्जठरे विश्वमुक्षते || कराणा रुद्रा मरुतो विश्वक्र्ष्टयो दिवः शयेनासोसुरस्य नीळयः | तेभिश्चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमेन्द्रोदेवेभिरर्वशेभिरर्वशः || इन्द्रे भुजं शशमानास आशत सूरो दर्शीके वर्षणश्च पौंस्ये | पर ये नवस्यार्हणा ततक्षिरे युजं वज्रंन्र्षदनेषु कारवः || सूरश्चिदा हरितो अस्य रीरमदिन्द्रादा कश्चिद भयतेतवीयसः | भीमस्य वर्ष्णो जठरादभिश्वसो दिवे-दिवेसहुरि सतन्नबाधितः || सतोमं वो अद्य रुद्राय शिक्वसे कषयद्वीराय नमसादिदिष्टन | येभिः शिवः सववानेवयावभिर्दिवःसिषक्ति सवयशा निकामभिः || ते हि परजाया अभरन्त वि शरवो बर्हस्पतिर्व्र्षभःसोमजामयः | यज्ञैरथर्वा परथमो वि धारयद देवादक्षैर्भ्र्गवः सं चिकित्रिरे || ते हि दयावाप्र्थिवी भूरिरेतसा नराशंसश्चतुरङगोयमो.अदितिः | देवस्त्वष्टा दरविणोदा रभुक्षणः पररोदसी मरुतो विष्णुरर्हिरे || उत सय न उशिजामुर्विया कविरहिः शर्णोतु बुध्न्योहवीमनि | सूर्यामासा विचरन्ता दिविक्षिता धियाशमीनहुषी अस्य बोधतम ||

सूर्यामासा विचरन्ता दिविक्षिता धियाशमीनहुषी अस्य बोधतम || पर नः पूषा चरथं विश्वदेव्यो.अपां नपादवतुवायुरिष्टये | आत्मानं वस्यो अभि वातमर्चत तदश्विना सुहवा यामनि शरुतम || विशामासामभयानामधिक्षितं गीर्भिरु सवयशसंग्र्णीमसि | गनाभिर्विश्वाभिरदितिमनर्वणमक्तोर्युवानं नर्मणा अधा पतिम || रेभदत्र जनुषा पूर्वो अङगिरा गरावाण ऊर्ध्वा अभिचक्षुरध्वरम | येभिर्विहाया अभवद विचक्षणःपाथः सुमेकं सवधितिर्वनन्वति || yajñasya vo rathyaṃ viśpatiṃ viśāṃ hotāramaktoratithiṃ vibhāvasum | śocañchuṣkāsu hariṇīṣu jarbhuradvṛṣā keturyajato dyāmaśāyata || imamañjaspāmubhaye akṛṇvata dharmāṇamaghniṃ vidathasyasādhanam | aktuṃ na yahvamuṣasaḥ purohitaṃ tanūnapātamaruṣasya niṃsate || baḷ asya nīthā vi paṇeśca manmahe vayā asya prahutāāsurattave | yadā ghorāso amṛtatvamāśatādijjanasyadaivyasya carkiran || ṛtasya hi prasitirdyaururu vyaco namo mahyaramatiḥpanīyasī | indro mitro varuṇaḥ saṃ cikitrire.atho bhaghaḥsavitā pūtadakṣasaḥ || pra rudreṇa yayinā yanti sindhavastiro mahīmaramatindadhanvire | yebhiḥ parijmā pariyannuru jrayo vi roruvajjaṭhare viśvamukṣate || krāṇā rudrā maruto viśvakṛṣṭayo divaḥ śyenāsoasurasya nīḷayaḥ | tebhiścaṣṭe varuṇo mitro aryamendrodevebhirarvaśebhirarvaśaḥ || indre bhujaṃ śaśamānāsa āśata sūro dṛśīke vṛṣaṇaśca pauṃsye | pra ye nvasyārhaṇā tatakṣire yujaṃ vajraṃnṛṣadaneṣu kāravaḥ || sūraścidā harito asya rīramadindrādā kaścid bhayatetavīyasaḥ | bhīmasya vṛṣṇo jaṭharādabhiśvaso dive-divesahuri stannabādhitaḥ ||

stomaṃ vo adya rudrāya śikvase kṣayadvīrāya namasādidiṣṭana | yebhiḥ śivaḥ svavānevayāvabhirdivaḥsiṣakti svayaśā nikāmabhiḥ || te hi prajāyā abharanta vi śravo bṛhaspatirvṛṣabhaḥsomajāmayaḥ | yajñairatharvā prathamo vi dhārayad devādakṣairbhṛghavaḥ saṃ cikitrire || te hi dyāvāpṛthivī bhūriretasā narāśaṃsaścaturaṅghoyamo.aditiḥ | devastvaṣṭā draviṇodā ṛbhukṣaṇaḥ prarodasī maruto viṣṇurarhire || uta sya na uśijāmurviyā kavirahiḥ śṛṇotu budhnyohavīmani | sūryāmāsā vicarantā divikṣitā dhiyāśamīnahuṣī asya bodhatam || pra naḥ pūṣā carathaṃ viśvadevyo.apāṃ napādavatuvāyuriṣṭaye | ātmānaṃ vasyo abhi vātamarcata tadaśvinā suhavā yāmani śrutam || viśāmāsāmabhayānāmadhikṣitaṃ ghīrbhiru svayaśasaṃghṛṇīmasi | ghnābhirviśvābhiraditimanarvaṇamaktoryuvānaṃ nṛmaṇā adhā patim || rebhadatra januṣā pūrvo aṅghirā ghrāvāṇa ūrdhvā abhicakṣuradhvaram | yebhirvihāyā abhavad vicakṣaṇaḥpāthaḥ sumekaṃ svadhitirvananvati ||