Rig Veda Book 10: Hymn 93

महि दयावाप्र्थिवी भूतमुर्वी नारी यह्वी न रोदसीसदं नः | तेभिर्नः पातं सह्यस एभिर्नः पातंशूषणि || यज्ञे-यज्ञे स मर्त्यो देवान सपर्यति | यः सुम्नैर्दीर्घश्रुत्तम आविवासत्येनान || विश्वेषामिरज्यवो देवानां वार्महः | विश्वे हिविश्वमहसो विश्वे यज्ञेषु यज्ञियाः || ते घा राजानो अम्र्तस्य मन्द्रा अर्यमा मित्रो वरुणःपरिज्मा | कद रुद्रो नर्णां सतुतो मरुतः पूषणो भगः || उत नो नक्तमपां वर्षण्वसू सूर्यामासा सदनायसधन्या | सचा यत साद्येषामहिर्बुध्नेषु बुध्न्यः || उत नो देवावश्विना शुभस पती धामभिर्मित्रावरुणाुरुष्यताम | महः स राय एषते.अति धन्वेव दुरिता || उत नो रुद्रा चिन मर्ळतामश्विना विश्वे देवासो रथस्पतिर्भगः | रभुर्वाज रभुक्षणः परिज्मा विश्ववेदसः || रभुरभुक्षा रभुर्विधतो मद आ ते हरी जूजुवानस्यवाजिना | दुष्टरं यस्य साम चिद रधग यज्ञो नमानुषः || कर्धी नो अह्रयो देव सवितः स च सतुषे मघोनाम | सहो नैन्द्रो वह्निभिर्न्येषां चर्षणीनां चक्रं रश्मिं नयोयुवे || ऐषु दयावाप्र्थिवी धातं महदस्मे वीरेषु विश्वचर्षणिश्रवः | पर्क्षं वाजस्य सातये पर्क्षं रायोततुर्वणे || एतं शंसमिन्द्रास्मयुष टवं कूचित सन्तं सहसावन्नभिष्टये सदा पाह्यभिष्टये | मेदतां वेदता वसो || एतं मे सतोमं तना न सूर्ये दयुतद्यामानं वाव्र्धन्तन्र्णाम | संवननं नाश्व्यं तष्टेवानपच्युतम || वावर्त येषां राया युक्तैषां हिरण्ययी | नेमधितान पौंस्या वर्थेव विष्टान्ता || पर तद दुःशीमे पर्थवाने वेने पर रामे वोचमसुरेमघवत्सु | ये युक्त्वाय पञ्च शतास्मयु पथा विश्राव्येषाम || अधीन नवत्र सप्ततिं च सप्त च |

अधीन नवत्र सप्ततिं च सप्त च | सद्यो दिदिष्ट तान्वःसद्यो दिदिष्ट पार्थ्यः सद्यो दिदिष्ट मायवः || mahi dyāvāpṛthivī bhūtamurvī nārī yahvī na rodasīsadaṃ naḥ | tebhirnaḥ pātaṃ sahyasa ebhirnaḥ pātaṃśūṣaṇi || yajñe-yajñe sa martyo devān saparyati | yaḥ sumnairdīrghaśruttama āvivāsatyenān || viśveṣāmirajyavo devānāṃ vārmahaḥ | viśve hiviśvamahaso viśve yajñeṣu yajñiyāḥ || te ghā rājāno amṛtasya mandrā aryamā mitro varuṇaḥparijmā | kad rudro nṛṇāṃ stuto marutaḥ pūṣaṇo bhaghaḥ || uta no naktamapāṃ vṛṣaṇvasū sūryāmāsā sadanāyasadhanyā | sacā yat sādyeṣāmahirbudhneṣu budhnyaḥ || uta no devāvaśvinā śubhas patī dhāmabhirmitrāvaruṇāuruṣyatām | mahaḥ sa rāya eṣate.ati dhanveva duritā || uta no rudrā cin mṛḷatāmaśvinā viśve devāso rathaspatirbhaghaḥ | ṛbhurvāja ṛbhukṣaṇaḥ parijmā viśvavedasaḥ || ṛbhurbhukṣā ṛbhurvidhato mada ā te harī jūjuvānasyavājinā | duṣṭaraṃ yasya sāma cid ṛdhagh yajño namānuṣaḥ || kṛdhī no ahrayo deva savitaḥ sa ca stuṣe maghonām | saho naindro vahnibhirnyeṣāṃ carṣaṇīnāṃ cakraṃ raśmiṃ nayoyuve || aiṣu dyāvāpṛthivī dhātaṃ mahadasme vīreṣu viśvacarṣaṇiśravaḥ | pṛkṣaṃ vājasya sātaye pṛkṣaṃ rāyotaturvaṇe || etaṃ śaṃsamindrāsmayuṣ ṭvaṃ kūcit santaṃ sahasāvannabhiṣṭaye sadā pāhyabhiṣṭaye | medatāṃ vedatā vaso || etaṃ me stomaṃ tanā na sūrye dyutadyāmānaṃ vāvṛdhantanṛṇām | saṃvananaṃ nāśvyaṃ taṣṭevānapacyutam || vāvarta yeṣāṃ rāyā yuktaiṣāṃ hiraṇyayī | nemadhitāna pauṃsyā vṛtheva viṣṭāntā ||

pra tad duḥśīme pṛthavāne vene pra rāme vocamasuremaghavatsu | ye yuktvāya pañca śatāsmayu pathā viśrāvyeṣām || adhīn nvatra saptatiṃ ca sapta ca | sadyo didiṣṭa tānvaḥsadyo didiṣṭa pārthyaḥ sadyo didiṣṭa māyavaḥ ||