Rig Veda Book 6: Hymn 21

इमा उ तवा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते | धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या || तमु सतुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भीर्यज्ञव्र्द्धम | यस्य दिवमति मह्ना पर्थिव्याः पुरुमायस्य रिरिचेमहित्वम || स इत तमो.अवयुनं ततन्वत सूर्येण वयुनवच्चकार | कदा ते मर्ता अम्र्तस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति सवधावः || यस्ता चकार स कुह सविदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु | कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्रकतमः स होता || इदा हि ते वेविषतः पुराजाः परत्नास आसुः पुरुक्र्त सखायः | ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि || तं पर्छन्तो.अवरासः पराणि परत्ना त इन्द्र शरुत्यानु येमुः | अर्चामसि वीर बरह्मवाहो यादेव विद्म तात तवा महान्तम || अभि तवा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत सु तिष्ठ | तव परत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धर्ष्णो अपता नुदस्व || स तु शरुधीन्द्र नूतनस्य बरह्मण्यतो वीर कारुधायः | तवं हयापिः परदिवि पितॄणां शश्वद बभूथ सुहव एष्टौ || परोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कर्ष्वावसे नो अद्य | पर पूषणं विष्णुमग्निं पुरन्धिं सवितारमोषधीः पर्वतांश्च || इम उ तवा पुरुशाक परयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः | शरुधी हवमा हुवतो हुवानो न तवावानन्यो अम्र्त तवदस्ति || नू म आ वाचमुप याहि विद्वान विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः | ये अग्निजिह्वा रतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय || स नो बोधि पुरेता सुगेषूत दुर्गेषु पथिक्र्द विदानः | ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम || imā u tvā purutamasya kārorhavyaṃ vīra havyā havante |

imā u tvā purutamasya kārorhavyaṃ vīra havyā havante | dhiyo ratheṣṭhāmajaraṃ navīyo rayirvibhūtirīyate vacasyā || tamu stuṣa indraṃ yo vidāno ghirvāhasaṃ ghīrbhīryajñavṛddham | yasya divamati mahnā pṛthivyāḥ purumāyasya riricemahitvam || sa it tamo.avayunaṃ tatanvat sūryeṇa vayunavaccakāra | kadā te martā amṛtasya dhāmeyakṣanto na minanti svadhāvaḥ || yastā cakāra sa kuha svidindraḥ kamā janaṃ carati kāsu vikṣu | kaste yajño manase śaṃ varāya ko arka indrakatamaḥ sa hotā || idā hi te veviṣataḥ purājāḥ pratnāsa āsuḥ purukṛt sakhāyaḥ | ye madhyamāsa uta nūtanāsa utāvamasya puruhūta bodhi || taṃ pṛchanto.avarāsaḥ parāṇi pratnā ta indra śrutyānu yemuḥ | arcāmasi vīra brahmavāho yādeva vidma tāt tvā mahāntam || abhi tvā pājo rakṣaso vi tasthe mahi jajñānamabhi tat su tiṣṭha | tava pratnena yujyena sakhyā vajreṇa dhṛṣṇo apatā nudasva || sa tu śrudhīndra nūtanasya brahmaṇyato vīra kārudhāyaḥ | tvaṃ hyāpiḥ pradivi pitṝṇāṃ śaśvad babhūtha suhava eṣṭau || protaye varuṇaṃ mitramindraṃ marutaḥ kṛṣvāvase no adya | pra pūṣaṇaṃ viṣṇumaghniṃ purandhiṃ savitāramoṣadhīḥ parvatāṃśca || ima u tvā puruśāka prayajyo jaritāro abhyarcantyarkaiḥ | śrudhī havamā huvato huvāno na tvāvānanyo amṛta tvadasti || nū ma ā vācamupa yāhi vidvān viśvebhiḥ sūno sahaso yajatraiḥ | ye aghnijihvā ṛtasāpa āsurye manuṃ cakruruparaṃ dasāya || sa no bodhi puraetā sugheṣūta durgheṣu pathikṛd vidānaḥ | ye aśramāsa uravo vahiṣṭhāstebhirna indrābhi vakṣi vājam ||