Rig Veda Book 10: Hymn 99

कं नश्चित्रमिषण्यसि चिकित्वान पर्थुग्मानं वाश्रंवाव्र्धध्यै | कत तस्य दातु शवसो वयुष्टौ तक्षद्वज्रं वर्त्रतुरमपिन्वत || स हि दयुता विद्युता वेति साम पर्थुं योनिमसुरत्वाससाद | स सनीळेभिः परसहानो अस्य भरातुर्न रतेसप्तथस्य मायाः || स वाजं यातापदुष्पदा यन सवर्षाता परि षदत्सनिष्यन | अनर्वा यच्छतदुरस्य वेदो घनञ्छिश्नदेवानभि वर्पसा भूत || स यह्व्यो.अवनीर्गोष्वर्वा जुहोति परधन्यासु सस्रिः | अपादो यत्र युज्यासो.अरथा दरोण्यश्वास ईरते घर्तंवाः || स रुद्रेभिरशस्तवार रभ्वा हित्वी गयमारेवद्यागात | वम्रस्य मन्ये मिथुना विवव्री अन्नमभीत्यारोदयन्मुषायन || स इद दासं तुवीरवं पतिर्दन षळक्षन्त्रिशीर्षाणं दमन्यत | अस्य तरितो नवोजसा वर्धानो विपावराहमयोग्रया हन || स दरुह्वणे मनुष ऊर्ध्वसान आ साविषदर्शसानायशरुम | स नर्तमो नहुषो.अस्मत सुजातः पुरो.अभिनदर्हन्दस्युहत्ये || सो अभ्रियो न यवस उदन्यन कषयाय गातुं विदन नो अस्मे | उप यत सीददिन्दुं शरीरैः शयेनो.अयोपाष्टिर्हन्तिदस्यून || स वराधतः शवसानेभिरस्य कुत्साय शुष्णं कर्पणेपरादात | अयं कविमनयच्छस्यमानमत्कं वो अस्यसनितोत नर्णाम || अयं दशस्यन नर्येभिरस्य दस्मो देवेभिर्वरुणो नमायी | अयं कनीन रतुपा अवेद्यमिमीताररुं यश्चतुष्पात || अस्य सतोमेभिरौशिज रजिश्वा वरजं दरयद वर्षभेणपिप्रोः | सुत्वा यद यजतो दीदयद गीः पुर इयानो अभिवर्पसा भूत || एवा महो असुर वक्षथाय वम्रकः पड्भिरुप सर्पदिन्द्रम | स इयानः करति सवस्तिमस्मा इषमूर्जंसुक्षितिं विश्वमाभाः || kaṃ naścitramiṣaṇyasi cikitvān pṛthughmānaṃ vāśraṃvāvṛdhadhyai |

kaṃ naścitramiṣaṇyasi cikitvān pṛthughmānaṃ vāśraṃvāvṛdhadhyai | kat tasya dātu śavaso vyuṣṭau takṣadvajraṃ vṛtraturamapinvat || sa hi dyutā vidyutā veti sāma pṛthuṃ yonimasuratvāsasāda | sa sanīḷebhiḥ prasahāno asya bhrāturna ṛtesaptathasya māyāḥ || sa vājaṃ yātāpaduṣpadā yan svarṣātā pari ṣadatsaniṣyan | anarvā yacchatadurasya vedo ghnañchiśnadevānabhi varpasā bhūt || sa yahvyo.avanīrghoṣvarvā juhoti pradhanyāsu sasriḥ | apādo yatra yujyāso.arathā droṇyaśvāsa īrate ghṛtaṃvāḥ || sa rudrebhiraśastavāra ṛbhvā hitvī ghayamāreavadyaāghāt | vamrasya manye mithunā vivavrī annamabhītyārodayanmuṣāyan || sa id dāsaṃ tuvīravaṃ patirdan ṣaḷakṣantriśīrṣāṇaṃ damanyat | asya trito nvojasā vṛdhāno vipāvarāhamayoaghrayā han || sa druhvaṇe manuṣa ūrdhvasāna ā sāviṣadarśasānāyaśarum | sa nṛtamo nahuṣo.asmat sujātaḥ puro.abhinadarhandasyuhatye || so abhriyo na yavasa udanyan kṣayāya ghātuṃ vidan no asme | upa yat sīdadinduṃ śarīraiḥ śyeno.ayopāṣṭirhantidasyūn || sa vrādhataḥ śavasānebhirasya kutsāya śuṣṇaṃ kṛpaṇeparādāt | ayaṃ kavimanayacchasyamānamatkaṃ vo asyasanitota nṛṇām || ayaṃ daśasyan naryebhirasya dasmo devebhirvaruṇo namāyī | ayaṃ kanīna ṛtupā avedyamimītāraruṃ yaścatuṣpāt || asya stomebhirauśija ṛjiśvā vrajaṃ darayad vṛṣabheṇapiproḥ | sutvā yad yajato dīdayad ghīḥ pura iyāno abhivarpasā bhūt || evā maho asura vakṣathāya vamrakaḥ paḍbhirupa sarpadindram | sa iyānaḥ karati svastimasmā iṣamūrjaṃsukṣitiṃ viśvamābhāḥ ||