Library › Hinduism › The Rig Veda in Sanskrit
The Rig Veda in Sanskrit · 2 passages
इमां धियं सप्तशीर्ष्णीं पिता न रतप्रजातां बर्हतीमविन्दत | तुरीयं सविज्जनयद विश्वजन्यो.अयास्य उक्थमिन्द्राय शंसन || रतं शंसन्त रजु दीध्याना दिवस पुत्रासो असुरस्यवीराः | विप्रं पदमङगिरसो दधाना यज्ञस्य धामप्रथमं मनन्त || हंसैरिव सखिभिर्वावदद्भिरश्मन्मयानि नहनाव्यस्यन | बर्हस्पतिरभिकनिक्रदद गा उत परास्तौदुच्चविद्वानगायत || अवो दवाभ्यां पर एकया गा गुहा तिष्ठन्तीरन्र्तस्यसेतौ | बर्हस्पतिस्तमसि जयोतिरिछन्नुदुस्रा आकर्विहि तिस्र आवः || विभिद्या पुरं शयाथेमपाचीं निस्त्रीणि साकमुदधेरक्र्न्तत | बर्हस्पतिरुषसं सूर्यं गामर्कंविवेद सतनयन्निव दयौः || इन्द्रो वलं रक्षितारं दुघानां करेणेव वि चकर्तारवेण | सवेदाञ्जिभिराशिरमिछमानो.अरोदयत पणिमागा अमुष्णात || स ईं सत्येभिः सखिभिः शुचद्भिर्गोधायसं विधनसैरदर्दः | बरह्मणस पतिर्व्र्षभिर्वराहैर्घर्मस्वेदेभिर्द्रविणं वयानट || ते सत्येन मनसा गोपतिं गा इयानास इषणयन्तधीभिः | बर्हस्पतिर्मिथोवद्यपेभिरुदुस्रिया अस्र्जतस्वयुग्भिः || तं वर्धयन्तो मतिभिः शिवाभिः सिंअमिव नानदतंसधस्थे | बर्हस्पतिं वर्षणं शूरसातौ भरे-भरे अनुमदेम जिष्णुम || यदा वाजमसनद विश्वरूपमा दयामरुक्षदुत्तराणिसद्म | बर्हस्पतिं वर्षणं वर्धयन्तो नाना सन्तोबिभ्रतो जयोतिरासा || सत्यामाशिषं कर्णुता वयोधै कीरिं चिद धयवथस्वेभिरेवैः | पश्चा मर्धो अप भवन्तु विश्वास्तद्रोदसी शर्णुतं विश्वमिन्वे || इन्द्रो मह्ना महतो अर्णवस्य वि मूर्धानमभिनदर्बुदस्य | अहन्नहिमरिणात सप्त सिन्धून देवैर्द्यावाप्र्थिवीप्रावतं नः || imāṃ dhiyaṃ saptaśīrṣṇīṃ pitā na ṛtaprajātāṃ bṛhatīmavindat |
imāṃ dhiyaṃ saptaśīrṣṇīṃ pitā na ṛtaprajātāṃ bṛhatīmavindat | turīyaṃ svijjanayad viśvajanyo.ayāsya ukthamindrāya śaṃsan || ṛtaṃ śaṃsanta ṛju dīdhyānā divas putrāso asurasyavīrāḥ | vipraṃ padamaṅghiraso dadhānā yajñasya dhāmaprathamaṃ mananta || haṃsairiva sakhibhirvāvadadbhiraśmanmayāni nahanāvyasyan | bṛhaspatirabhikanikradad ghā uta prāstauduccavidvānaghāyat || avo dvābhyāṃ para ekayā ghā ghuhā tiṣṭhantīranṛtasyasetau | bṛhaspatistamasi jyotirichannudusrā ākarvihi tisra āvaḥ || vibhidyā puraṃ śayāthemapācīṃ nistrīṇi sākamudadherakṛntat | bṛhaspatiruṣasaṃ sūryaṃ ghāmarkaṃviveda stanayanniva dyauḥ || indro valaṃ rakṣitāraṃ dughānāṃ kareṇeva vi cakartāraveṇa | svedāñjibhirāśiramichamāno.arodayat paṇimāghā amuṣṇāt || sa īṃ satyebhiḥ sakhibhiḥ śucadbhirghodhāyasaṃ vidhanasairadardaḥ | brahmaṇas patirvṛṣabhirvarāhairgharmasvedebhirdraviṇaṃ vyānaṭ || te satyena manasā ghopatiṃ ghā iyānāsa iṣaṇayantadhībhiḥ | bṛhaspatirmithoavadyapebhirudusriyā asṛjatasvayughbhiḥ || taṃ vardhayanto matibhiḥ śivābhiḥ siṃamiva nānadataṃsadhasthe | bṛhaspatiṃ vṛṣaṇaṃ śūrasātau bhare-bhare anumadema jiṣṇum || yadā vājamasanad viśvarūpamā dyāmarukṣaduttarāṇisadma | bṛhaspatiṃ vṛṣaṇaṃ vardhayanto nānā santobibhrato jyotirāsā || satyāmāśiṣaṃ kṛṇutā vayodhai kīriṃ cid dhyavathasvebhirevaiḥ | paścā mṛdho apa bhavantu viśvāstadrodasī śṛṇutaṃ viśvaminve || indro mahnā mahato arṇavasya vi mūrdhānamabhinadarbudasya | ahannahimariṇāt sapta sindhūn devairdyāvāpṛthivīprāvataṃ naḥ ||
Source: Internet Sacred Text Archive, file hin/rvsan/rv10067.htm.
Ask a question