Rig Veda Book 10: Hymn 61

इदमित्था रौद्रं गूर्तवचा बरह्म करत्वा शच्यामन्तराजौ | कराणा यदस्य पितरा मंहनेष्ठाः पर्षत्पक्थे अहन्ना सप्त होतॄन || स इद दानाय दभ्याय वन्वञ्च्यवानः सूदैरमिमीतवेदिम | तूर्वयाणो गूर्तवचस्तमः कषोदो न रेत इतूतिसिञ्चत || मनो न येषु हवनेषु तिग्मं विपः शच्या वनुथोद्रवन्ता | आ यः शर्यभिस्तुविन्र्म्णोस्याश्रीणीतादिशं गभस्तौ || कर्ष्णा यद गोष्वरुणीषु सीदद दिवो नपाताश्विनाहुवे वाम | वीतं मे यज्ञमा गतं मे अन्नं ववन्वांसानेषमस्म्र्तध्रू || परथिष्ट यस्य वीरकर्ममिष्णदनुष्ठितं नु नर्योपौहत | पुनस्तदा वर्हति यत कनाया दुहितुरानुभ्र्तमनर्वा || मध्या यत कर्त्वमभवदभीके कामं कर्ण्वाणेपितरि युवत्याम | मनानग रेतो जहतुर्वियन्ता सानौनिषिक्तं सुक्र्तस्य योनौ || पिता यत सवां दुहितरमधिष्कन कष्मया रेतःसंजग्मानो नि षिञ्चत | सवाध्यो.अजनयन बरह्म देवावास्तोष पतिं वरतपां निरतक्षन || स ईं वर्षा न फेनमस्यदाजौ समदा परैदपदभ्रचेताः | सरत पदा न दक्षिणा पराव्रं न ता नुमे पर्शन्यो जग्र्भ्रे || मक्षू न वह्निः परजाया उपब्दिरग्निं न नग्न उपसीददूधः | सनितेध्मं सनितोत वाजं स धर्ताजज्ञे सहसा यवीयुत || मक्षू कनायाः सख्यं नवग्वा रतं वदन्त रतयुक्तिमग्मन | दविबर्हसो य उप गोपमागुरदक्षिणासो अच्युतादुदुक्षन || मक्षू कनायाः सख्यं नवीयो राधो न रेत रतमित्तुरण्यन | शुचि यत ते रेक्ण आयजन्त सबर्दुघायाः पयौस्रियायाः || पश्वा यत पश्चा वियुता बुधन्तेति बरवीति वक्तरीरराणः | वसोर्वसुत्वा कारवो.अनेहा विश्वं विवेष्टिद्रविणमुप कषु || तदिन नवस्य परिषद्वानो अग्मन पुरू सदन्तो नार्षदम्बिभित्सन |

युवोर्यदि सख्यायास्मे शर्धाय सतोमं जुजुषे नमस्वान्विश्वत्र यस्मिन्ना गिरः समीचीः पूर्वीव गतूर्दाशत सून्र्तायै || स गर्णानो अद्भिर्देववानिति सुबन्धुर्नमसा सूक्तैः | वर्धदुक्थैर्वचोभिरा हि नूनं वयध्वैति पयसौस्रियायाः || त ऊ षु णो महो यजत्रा भूत देवास ऊतये सजोषाः | ये वाजाननयता वियन्तो ये सथा निचेतारो अमूराः || idamitthā raudraṃ ghūrtavacā brahma kratvā śacyāmantarājau | krāṇā yadasya pitarā maṃhaneṣṭhāḥ parṣatpakthe ahannā sapta hotṝn || sa id dānāya dabhyāya vanvañcyavānaḥ sūdairamimītavedim | tūrvayāṇo ghūrtavacastamaḥ kṣodo na reta itaūtisiñcat || mano na yeṣu havaneṣu tighmaṃ vipaḥ śacyā vanuthodravantā | ā yaḥ śaryabhistuvinṛmṇoasyāśrīṇītādiśaṃ ghabhastau || kṛṣṇā yad ghoṣvaruṇīṣu sīdad divo napātāśvināhuve vām | vītaṃ me yajñamā ghataṃ me annaṃ vavanvāṃsāneṣamasmṛtadhrū || prathiṣṭa yasya vīrakarmamiṣṇadanuṣṭhitaṃ nu naryoapauhat | punastadā vṛhati yat kanāyā duhiturāanubhṛtamanarvā || madhyā yat kartvamabhavadabhīke kāmaṃ kṛṇvāṇepitari yuvatyām | manānagh reto jahaturviyantā sānauniṣiktaṃ sukṛtasya yonau || pitā yat svāṃ duhitaramadhiṣkan kṣmayā retaḥsaṃjaghmāno ni ṣiñcat | svādhyo.ajanayan brahma devāvāstoṣ patiṃ vratapāṃ niratakṣan || sa īṃ vṛṣā na phenamasyadājau smadā paraidapadabhracetāḥ | sarat padā na dakṣiṇā parāvṛṃ na tā nume pṛśanyo jaghṛbhre || makṣū na vahniḥ prajāyā upabdiraghniṃ na naghna upasīdadūdhaḥ | sanitedhmaṃ sanitota vājaṃ sa dhartājajñe sahasā yavīyut ||

sanitedhmaṃ sanitota vājaṃ sa dhartājajñe sahasā yavīyut || makṣū kanāyāḥ sakhyaṃ navaghvā ṛtaṃ vadanta ṛtayuktimaghman | dvibarhaso ya upa ghopamāghuradakṣiṇāso acyutādudukṣan || makṣū kanāyāḥ sakhyaṃ navīyo rādho na reta ṛtamitturaṇyan | śuci yat te rekṇa āyajanta sabardughāyāḥ payausriyāyāḥ || paśvā yat paścā viyutā budhanteti bravīti vaktarīrarāṇaḥ | vasorvasutvā kāravo.anehā viśvaṃ viveṣṭidraviṇamupa kṣu || tadin nvasya pariṣadvāno aghman purū sadanto nārṣadambibhitsan | vi śuṣṇasya saṃghrathitamanarvā vidatpuruprajātasya ghuhā yat || bhargho ha nāmota yasya devāḥ svarṇa ye triṣadhastheniṣeduḥ | aghnirha nāmota jātavedāḥ śrudhī no hotartasya hotādhruk || uta tyā me raudrāvarcimantā nāsatyāvindra ghūrtayeyajadhyai | manuṣvad vṛktabarhiṣe rarāṇā mandūhitaprayasā vikṣu yajyū || ayaṃ stuto rājā vandi vedhā apaś va viprastaratisvasetuḥ | sa kakṣīvantaṃ rejayat so aghniṃ nemiṃ nacakramarvato raghudru || sa dvibandhurvaitaraṇo yaṣṭā sabardhuṃ dhenumasvanduhadhyai | saṃ yan mitrāvaruṇā vṛñja ukthairjyeṣṭhebhiraryamaṇaṃ varūthaiḥ || tadbandhuḥ sūrirdivi te dhiyandhā nābhānediṣṭho rapatipra venan | sā no nābhiḥ paramāsya vā ghāhaṃ tatpaścā katithaścidāsa || iyaṃ me nābhiriha me sadhasthamime me devā ayamasmisarvaḥ | dvijā aha prathamajā ṛtasyedaṃ dhenuraduhajjāyamānā || adhāsu mandro aratirvibhāvāva syati dvivartanirvaneṣāṭ | ūrdhvā yacchreṇirna śiśurdan makṣū sthiraṃśevṛdhaṃ sūta mātā ||

adhā ghāva upamātiṃ kanāyā anu śvāntasya kasya citpareyuḥ | śrudhi tvaṃ sudraviṇo nastvaṃ yāḷ āśvaghnasyavavṛdhe sūnṛtābhiḥ || adha tvamindra viddhyasmān maho rāye nṛpate vajrabāhuḥ | rakṣā ca no maghonah pāhi sūrīnanehasaste harivoabhiṣṭau || adha yad rājānā ghaviṣṭau sarat saraṇyuḥ kāravejaraṇyuḥ | vipraḥ preṣṭhaḥ sa hyeṣāṃ babhūva parā cavakṣaduta parṣadenān || adhā nvasya jenyasya puṣṭau vṛthā rebhanta īmahe tadūnu | saraṇyurasya sūnuraśvo vipraścāsi śravasaścasātau || yuvoryadi sakhyāyāsme śardhāya stomaṃ jujuṣe namasvānviśvatra yasminnā ghiraḥ samīcīḥ pūrvīva ghatūrdāśat sūnṛtāyai || sa ghṛṇāno adbhirdevavāniti subandhurnamasā sūktaiḥ | vardhadukthairvacobhirā hi nūnaṃ vyadhvaiti payasausriyāyāḥ || ta ū ṣu ṇo maho yajatrā bhūta devāsa ūtaye sajoṣāḥ | ye vājānanayatā viyanto ye sthā nicetāro amūrāḥ ||