Rig Veda Book 10: Hymn 27

असत सु मे जरितः साभिवेगो यत सुन्वते यजमनय शिक्षम | अनाशीर्दामहमस्मि परहन्ता सत्यध्व्र्तं वर्जिनायन्तमाभुम || यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून तन्वाशूशुजानान | अमा ते तुम्रं वर्षभं पचानि तीव्रंसुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम || नाहं तं वेद य इति बरवीत्यदेवयून समरणेजघन्वान | यदावाख्यत समरणं रघावदादिद ध मेव्र्षभा पर बरुवन्ति || यदज्ञातेषु वर्जनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो मासन | जिनामि वेत कषेम आ सन्तमाभुं पर तंक्षिणां पर्वते पादग्र्ह्य || न वा उ मां वर्जने वारयन्ते न पर्वतासो यदहम्मनस्ये | मम सवनात कर्धुकर्णो भयात एवेदनु दयून्किरणः समेजात || दर्शन नवत्र शर्तपाननिन्द्रान बाहुक्षदः शरवेपत्यमानान | घर्षुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू नवेषु पवयो वव्र्त्युः || अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड दर्षन नु पूर्वो अपरोनु दर्षत | दवे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारेरजसो विवेष || गावो यवं परयुता अर्यो अक्षन ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः | हवा इदर्यो अभितः समायन कियदासुस्वपतिश्छन्दयाते || सं यद वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रेन्तः | अत्रा युक्तो.अवसातारमिछादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान || अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं दविपाच्च यच्चतुष्पात्संस्र्जानि | सत्रीभिर्यो अत्र वर्षणं पर्तन्यादयुद्धोस्य वि भजानि वेदः || यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वानभिमन्याते अन्धाम | कतरो मेनिं परति तं मुचाते य ईंवहाते य ईं वा वरेयात || कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसावार्येण | भद्रा वधूर्भवति यत सुपेशाः सवयं सामित्रं वनुते जने चित || पत्तो जगार परत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः परति दधौवरूथम |

पत्तो जगार परत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः परति दधौवरूथम | आसीन ऊर्ध्वामुपसि कषिणाति नयंं उत्तानामन्वेति भूमिम || बर्हन्नछायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्तिगर्भः | अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा निदधे धेनुरूधः || सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात समजग्मिरन ते | नव पश्चातात सथिविमन्त आयन दश पराक्सानु वि तिरन्त्यश्नः || दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति करतवेपार्याय | गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तन्तुषयन्ती बिभर्ति || पीवानं मेषमपचन्त वीरा नयुप्ता अक्षा अनु दीवासन | दवा धनुं बर्हतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतःपुनन्ता || वि करोशनासो विष्वञ्च आयन पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः | अयं मे देवः सविता तदाह दर्वन्न इद वनवत्सर्पिरन्नः || अपश्यं गरामं वहमानमारादचक्रया सवधयावर्तमानम | सिषक्त्यर्यः पर युगा जनानां सद्यःशिश्ना परमिनानो नवीयान || एतौ मे गावौ परमरस्य युक्तौ मो षु पर सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि | आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्कौपरो बभूवान || अयं यो वज्रः पुरुधा विव्र्त्तो.अवः सूर्यस्य बर्हतःपुरीषात | शरव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथीजरिमाणस्तरन्ति || वर्क्षे-वर्क्षे नियता मीमयद गौस्ततो वयः पर पतान्पुरुषादः | अथेदं विश्वं भुवनं भयात इद्रायसुन्वद रषये च शिक्षत || देवानां माने परथमा अतिष्ठन कर्न्तत्रदेषमुपर उदायन | तरयस्तपन्ति पर्थिविमनूप दव बर्बूकं वहतःपुरीषम || सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि म समैताद्र्गप गूहःसमर्ये | अविः सवः कर्णुते गूहते बुसं स पादुरस्यनिर्णिजो न मुच्यते || asat su me jaritaḥ sābhivegho yat sunvate yajamanaya śikṣam | anāśīrdāmahamasmi prahantā satyadhvṛtaṃ vṛjināyantamābhum ||

anāśīrdāmahamasmi prahantā satyadhvṛtaṃ vṛjināyantamābhum || yadīdahaṃ yudhaye saṃnayānyadevayūn tanvāśūśujānān | amā te tumraṃ vṛṣabhaṃ pacāni tīvraṃsutaṃ pañcadaśaṃ ni ṣiñcam || nāhaṃ taṃ veda ya iti bravītyadevayūn samaraṇejaghanvān | yadāvākhyat samaraṇaṃ ṛghāvadādid dha mevṛṣabhā pra bruvanti || yadajñāteṣu vṛjaneṣvāsaṃ viśve sato maghavāno maāsan | jināmi vet kṣema ā santamābhuṃ pra taṃkṣiṇāṃ parvate pādaghṛhya || na vā u māṃ vṛjane vārayante na parvatāso yadahammanasye | mama svanāt kṛdhukarṇo bhayāta evedanu dyūnkiraṇaḥ samejāt || darśan nvatra śṛtapānanindrān bāhukṣadaḥ śaravepatyamānān | ghṛṣuṃ vā ye niniduḥ sakhāyamadhyū nveṣu pavayo vavṛtyuḥ || abhūrvaukṣīrvyu āyurānaḍ darṣan nu pūrvo aparonu darṣat | dve pavaste pari taṃ na bhūto yo asya pārerajaso viveṣa || ghāvo yavaṃ prayutā aryo akṣan tā apaśyaṃ sahaghopāścarantīḥ | havā idaryo abhitaḥ samāyan kiyadāsusvapatiśchandayāte || saṃ yad vayaṃ yavasādo janānāmahaṃ yavāda urvajreantaḥ | atrā yukto.avasātāramichādatho ayuktaṃ yunajadvavanvān || atredu me maṃsase satyamuktaṃ dvipācca yaccatuṣpātsaṃsṛjāni | strībhiryo atra vṛṣaṇaṃ pṛtanyādayuddhoasya vi bhajāni vedaḥ || yasyānakṣā duhitā jātvāsa kastāṃ vidvānabhimanyāte andhām | kataro meniṃ prati taṃ mucāte ya īṃvahāte ya īṃ vā vareyāt || kiyatī yoṣā maryato vadhūyoḥ pariprītā panyasāvāryeṇa | bhadrā vadhūrbhavati yat supeśāḥ svayaṃ sāmitraṃ vanute jane cit || patto jaghāra pratyañcamatti śīrṣṇā śiraḥ prati dadhauvarūtham |

patto jaghāra pratyañcamatti śīrṣṇā śiraḥ prati dadhauvarūtham | āsīna ūrdhvāmupasi kṣiṇāti nyaṃṃ uttānāmanveti bhūmim || bṛhannachāyo apalāśo arvā tasthau mātā viṣito attigharbhaḥ | anyasyā vatsaṃ rihatī mimāya kayā bhuvā nidadhe dhenurūdhaḥ || sapta vīrāso adharādudāyannaṣṭottarāttāt samajaghmiran te | nava paścātāt sthivimanta āyan daśa prāksānu vi tirantyaśnaḥ || daśānāmekaṃ kapilaṃ samānaṃ taṃ hinvanti kratavepāryāya | gharbhaṃ mātā sudhitaṃ vakṣaṇāsvavenantantuṣayantī bibharti || pīvānaṃ meṣamapacanta vīrā nyuptā akṣā anu dīvaāsan | dvā dhanuṃ bṛhatīmapsvantaḥ pavitravantā carataḥpunantā || vi krośanāso viṣvañca āyan pacāti nemo nahi pakṣadardhaḥ | ayaṃ me devaḥ savitā tadāha drvanna id vanavatsarpirannaḥ || apaśyaṃ ghrāmaṃ vahamānamārādacakrayā svadhayāvartamānam | siṣaktyaryaḥ pra yughā janānāṃ sadyaḥśiśnā pramināno navīyān || etau me ghāvau pramarasya yuktau mo ṣu pra sedhīrmuhurinmamandhi | āpaścidasya vi naśantyarthaṃ sūraśca markauparo babhūvān || ayaṃ yo vajraḥ purudhā vivṛtto.avaḥ sūryasya bṛhataḥpurīṣāt | śrava idenā paro anyadasti tadavyathījarimāṇastaranti || vṛkṣe-vṛkṣe niyatā mīmayad ghaustato vayaḥ pra patānpuruṣādaḥ | athedaṃ viśvaṃ bhuvanaṃ bhayāta idrāyasunvad ṛṣaye ca śikṣat || devānāṃ māne prathamā atiṣṭhan kṛntatradeṣamupara udāyan | trayastapanti pṛthivimanūpa dva bṛbūkaṃ vahataḥpurīṣam || sā te jīvāturuta tasya viddhi ma smaitādṛghapa ghūhaḥsamarye | aviḥ svaḥ kṛṇute ghūhate busaṃ sa pādurasyanirṇijo na mucyate ||