Pocket Oracle

Library › Hinduism › The Rig Veda in Sanskrit

Rig Veda Book 2: Hymn 38

The Rig Veda in Sanskrit · 2 passages

1

उदु षय देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात | नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद वीतिहोत्रं सवस्तौ || विश्वस्य हि शरुष्टये देव ऊर्ध्वः पर बाहवा पर्थुपाणिः सिसर्ति | आपश्चिदस्य वरत आ निम्र्ग्रा अयं चिद वातो रमते परिज्मन || आशुभिश्चिद यान वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः | अह्यर्षूणां चिन नययानविष्यामनु वरतं सवितुर्मोक्यागात || पुनः समव्यद विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः | उत संहायास्थाद वय रतूं अदर्धररमतिःसविता देव आगात || नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते परभवः शोको अग्नेः | जयेष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्यकेतमिषितं सवित्रा || समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत | शश्वानपो विक्र्तं हित्व्यागादनु वरतं सवितुर्दैव्यस्य || तवया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मर्गयसो वि तस्थुः | वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि वरता देवस्य सवितुर्मिनन्ति || याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः | विश्वो मार्ताण्डो वरजमा पशुर्गात सथशो जन्मानि सविता वयाकः || न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो वरतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः | नारातयस्तमिदं सवस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः || भगं धियं वाजयन्तः पुरन्धिं नराशंसो गनास्पतिर्नो अव्याः | आये वामस्य संगथे रयीणां परिया देवस्य सवितुः सयाम || अस्मभ्यं तद दिवो अद्भ्यः पर्थिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात | शं यत सतोत्र्भ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे || udu ṣya devaḥ savitā savāya śaśvattamaṃ tadapā vahnirasthāt | nūnaṃ devebhyo vi hi dhāti ratnamathābhajad vītihotraṃ svastau ||

2

viśvasya hi śruṣṭaye deva ūrdhvaḥ pra bāhavā pṛthupāṇiḥ sisarti | āpaścidasya vrata ā nimṛghrā ayaṃ cid vāto ramate parijman || āśubhiścid yān vi mucāti nūnamarīramadatamānaṃ cidetoḥ | ahyarṣūṇāṃ cin nyayānaviṣyāmanu vrataṃ saviturmokyāghāt || punaḥ samavyad vitataṃ vayantī madhyā kartornyadhācchakma dhīraḥ | ut saṃhāyāsthād vy ṛtūṃ adardhararamatiḥsavitā deva āghāt || nānaukāṃsi duryo viśvamāyurvi tiṣṭhate prabhavaḥ śoko aghneḥ | jyeṣṭhaṃ mātā sūnave bhāghamādhādanvasyaketamiṣitaṃ savitrā || samāvavarti viṣṭhito jighīṣurviśveṣāṃ kāmaścaratāmamābhūt | śaśvānapo vikṛtaṃ hitvyāghādanu vrataṃ saviturdaivyasya || tvayā hitamapyamapsu bhāghaṃ dhanvānvā mṛghayaso vi tasthuḥ | vanāni vibhyo nakirasya tāni vratā devasya saviturminanti || yādrādhyaṃ varuṇo yonimapyamaniśitaṃ nimiṣi jarbhurāṇaḥ | viśvo mārtāṇḍo vrajamā paśurghāt sthaśo janmāni savitā vyākaḥ || na yasyendro varuṇo na mitro vratamaryamā na minanti rudraḥ | nārātayastamidaṃ svasti huve devaṃ savitāraṃ namobhiḥ || bhaghaṃ dhiyaṃ vājayantaḥ purandhiṃ narāśaṃso ghnāspatirno avyāḥ | āye vāmasya saṃghathe rayīṇāṃ priyā devasya savituḥ syāma || asmabhyaṃ tad divo adbhyaḥ pṛthivyāstvayā dattaṃ kāmyaṃ rādha ā ghāt | śaṃ yat stotṛbhya āpaye bhavātyuruśaṃsāya savitarjaritre ||

Source: Internet Sacred Text Archive, file hin/rvsan/rv02038.htm.

Ask a question