Rig Veda Book 1: Hymn 162

ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु || यन नीक्षणं मांस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्णासेचनानि | ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङकाः सूनाःपरि भूषन्त्यश्वम || निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः | यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु || मा तवाग्निर्ध्वनयीद धूमगन्धिर्मोखा भराजन्त्यभि विक्त जघ्रिः | इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्क्र्तं तं देवासः परति गर्भ्णन्त्यश्वम || यदश्वाय वास उपस्त्र्णन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै | सन्दानमर्वन्तं पड्बीशं परिया देवेष्वा यामयन्ति || यत ते सादे महसा शूक्र्तस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद | सरुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते बरह्मणासूदयामि || चतुस्त्रिंशद वाजिनो देवबन्धोर्वङकरीरश्वस्य सवधितिःसमेति | अछिद्रा गात्रा वयुना कर्णोत परुष-परुरनुघुष्य वि शस्त || एकस्त्वष्तुरश्वस्या विशस्ता दवा यन्तारा भवतस्तथर्तुः | या ते गात्राणां रतुथा कर्णोमि ता-ता पिण्डनां पर जुहोम्यग्नौ || मा तवा तपत परिय आत्मापियन्तं मा सवधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत ते | मा ते गर्ध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्रण्यसिना मिथू कः || न वा उ एतन मरियसे न रिष्यसि देवानिदेषि पथिभिः सुगेभिः | हरी ते युञ्जा पर्षती अभूतामुपास्थाद वाजी धुरि रासभस्य || सुगव्यं नो वाजी सवश्व्यं पुंसः पुत्रानुत विश्वापुषं रयिम | अनागास्त्वं नो अदितिः कर्णोतु कषत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान || mā no mitro varuṇo aryamāyurindra ṛbhukṣā marutaḥ parikhyan | yad vājino devajatasya sapteḥ pravakṣyāmo vidathe vīryāṇi || yan nirṇijā rekṇasā prāvṛtasya ratiṃ ghṛbhītāṃ mukhato nayanti | supranajo memyad viśvarūpa indrāpūṣṇoḥ priyamapyeti pāthaḥ ||

supranajo memyad viśvarūpa indrāpūṣṇoḥ priyamapyeti pāthaḥ || eṣa chāghaḥ puro aśvena vājinā pūṣṇo bhāgho nīyate viśvadevyaḥ | abhipriyaṃ yat puroḷāśamarvatā tvaṣṭedenaṃ sauśravasāya jinvati || yad dhaviṣyaṃ ṛtuśo devayānaṃ trirmānuṣāḥ paryaśvaṃ nayanti | atrā pūṣṇaḥ prathamo bhāgha eti yajñaṃ devebhyaḥ prativedayannajaḥ || hotādhvaryurāvayā aghnimindho ghrāvaghrābha uta śaṃstā suvipraḥ | tena yajñena svaraṃkṛtena sviṣṭena vakṣaṇā āpṛṇadhvam || yūpavraskā uta ye yūpavāhāścaṣālaṃ ye aśvayūpāya takṣati | ye cārvate pacanaṃ sambharantyuto teṣāmabhighūrtirna invatu || upa prāghāt suman me.adhāyi manma devānāmāśā upa vītapṛṣṭhaḥ | anvenaṃ viprā ṛṣayo madanti devānāṃ puṣṭe cakṛmā subandhum || yad vājino dāma sundānamarvato yā śīrṣaṇyā raśanārajjurasya | yad vā ghāsya prabhṛtamāsye tṛṇaṃ sarvā tā te api deveṣvastu || yadaśvasya kraviṣo makṣikāśa yad vā svarau svadhitau riptamasti | yad dhastayoḥ śamituryan nakheṣu sarvā tā te api deveṣvastu || yadūvadhyamudarasyāpavāti ya āmasya kraviṣo ghandho asti | sukṛtā tacchamitāraḥ kṛṇvantūta medhaṃ śṛtapākaṃ pacantu || yat te ghātrādaghninā pacyamānādabhi śūlaṃ nihatasyāvadhāvati | mā tad bhūmyāmā śriṣan mā tṛṇeṣu devebhyastaduśadbhyo rātamastu || ye vājinaṃ paripaśyanti pakvaṃ ya īmāhuḥ surabhirnirhareti | ye cārvato māṃsabhikṣāmupāsata uto teṣāmabhighūrtirna invatu || yan nīkṣaṇaṃ māṃspacanyā ukhāyā yā pātrāṇi yūṣṇaāsecanāni | ūṣmaṇyāpidhānā carūṇāmaṅkāḥ sūnāḥpari bhūṣantyaśvam ||

nikramaṇaṃ niṣadanaṃ vivartanaṃ yacca paḍbīśamarvataḥ | yacca papau yacca ghāsiṃ jaghāsa sarvā tā te api deveṣvastu || mā tvāghnirdhvanayīd dhūmaghandhirmokhā bhrājantyabhi vikta jaghriḥ | iṣṭaṃ vītamabhighūrtaṃ vaṣaṭkṛtaṃ taṃ devāsaḥ prati ghṛbhṇantyaśvam || yadaśvāya vāsa upastṛṇantyadhīvāsaṃ yā hiraṇyānyasmai | sandānamarvantaṃ paḍbīśaṃ priyā deveṣvā yāmayanti || yat te sāde mahasā śūkṛtasya pārṣṇyā vā kaśayā vā tutoda | sruceva tā haviṣo adhvareṣu sarvā tā te brahmaṇāsūdayāmi || catustriṃśad vājino devabandhorvaṅkrīraśvasya svadhitiḥsameti | achidrā ghātrā vayunā kṛṇota paruṣ-paruranughuṣya vi śasta || ekastvaṣturaśvasyā viśastā dvā yantārā bhavatastathaṛtuḥ | yā te ghātrāṇāṃ ṛtuthā kṛṇomi tā-tā piṇḍanāṃ pra juhomyaghnau || mā tvā tapat priya ātmāpiyantaṃ mā svadhitistanva ā tiṣṭhipat te | mā te ghṛdhnuraviśastātihāya chidrā ghātraṇyasinā mithū kaḥ || na vā u etan mriyase na riṣyasi devānideṣi pathibhiḥ sughebhiḥ | harī te yuñjā pṛṣatī abhūtāmupāsthād vājī dhuri rāsabhasya || sughavyaṃ no vājī svaśvyaṃ puṃsaḥ putrānuta viśvāpuṣaṃ rayim | anāghāstvaṃ no aditiḥ kṛṇotu kṣatraṃ no aśvo vanatāṃ haviṣmān ||